Gedichten 2020

De Zee

Mooi
de zee, zo mooi
koud, bruisend

de zee, zo bruisend
donker
diep

de zee, zo diep
venijnig
hard

de zee, zo hard
sterk
zacht

de zee, zo zacht

als water

 

Haarlem, 4-6-2020


De Paardenbloem

Hurkend in de gele weide
die nauwelijks geurt maar weelderig bloeit
rijst de vraag bij mij naar boven
waarom zij zo uitbundig groeit

als de zon hun kopjes koestert
slaan gele vlammen uit de grond
op de paar na die al pluizen
hun mooie zaadjes vliegen rond

zij staat met flinke wortelpen
geankerd in de wei
zo ook in berm, langs paden,
zelfs naast de bank bij mij

zij draagt drie verse blaadjes sla
door menigeen gegeten
prachtig, licht groen kartelblad
dat velen zijn vergeten  (of: wat)

verguisd als boerenonkruid
zou ik er voor verhuizen
‘Geniet ook drie keer van deez’ bruid
de bloem, het blad…de pluizen.’

Haarlem, 17-5-2020


Lente in de tijd van Corona

 

De krentenboom is uitgelopen
Als fiere pluim
Stak een tak de ruimte in
Niet wetend van Corona

Twee duiven in de Ginkgo Biloba
Hun liefdestuin
In ’t verenpak het zonlicht in
Niet wetend van Corona

Twee mensen langs mijn bank gelopen
Een half gezin
Bespreken wat hen boeit
Wel wetend van Corona

De lente geeft haar brede lach
Een moeder zingt
Genietend van wat bloeit
Wel wetend van corona

De diepte van de crisis
Wordt overal gevoeld
Niet ieder wil het weten
Zo was het leven niet bedoeld
We zullen nooit vergeten

Niets is meer wat het was
Onz’ ruimte is zo klein
We kruipen in ons kinderhart
Zodat de mens weer klein kan zijn
verbonden met zijn smart.

Haarlem, 1-4-2020